Jezelf mogen zijn.
Dat klinkt zo vanzelfsprekend.
Maar daar bleken op donderdag 22 oktober in Het Podium genoeg woorden voor nodig. Over liefde, over erbij horen, over wie je bent en wat je daarvan aan anderen laat zien.
REGENBOOG dus.
En dat was ook te zien. Overal regenbogen. Lichtjes in de ramen, lichtgevende trommels in regenboogkleuren en een regenboogparaplu. Met natuurlijk onze vertrouwde lampen, het vloerkleed, de planten en de kistjes. Merit Sinnema, Eva en consorten hadden alles weer piekfijn verzorgd. Prachtig.
Deze editie hadden Eva en andere jonge makers mee voorbereid. Na het welkom van Floris nam Eva het woord over. Ze vertelde over het thema en deelde meteen een eigen gedicht. Over wat anderen tegen je zeggen en wat dat met je kan doen. Hoe die woorden je kunnen laten twijfelen aan jezelf. Over jezelf mogen zijn, maar dat ook kunnen en durven. Het zelfvertrouwen en de moed vinden om te laten zien wie je bent.
Daarmee waren we meteen bij waar REGENBOOG deze avond over ging.
Voor de pauze
Serge Epskamp nam ons mee in de wereld van de OD-1. Sporen opnemen, over elkaar leggen, mixen. Hij vertelde hoe het werkte en liet natuurlijk ook iets horen. Even meekijken en luisteren in hoe muziek ontstaat.
Bert Kamping had er in het Drents weinig woorden voor nodig. Inclusiviteit? Daar hoefde niet zo ingewikkeld over gedaan te worden. ‘Ie heurt er gewoon bij.’
Yvonne Bijl vertelde over zichzelf mogen zijn. Geen activist, niet op de barricade. Gewoon Yvonne. Buurvrouw. Moeder. Maar ze had ook van dichtbij meegemaakt hoe het is als iemand niet mag zijn wie die is. Haar dochter Romy was de inspiratie voor een gedicht over een buitenbeentje.
Jan Fens bracht de regenboog in allerlei vormen mee. Als vlag, als gebroken licht, met die Ierse pot goud ergens aan het einde. En hij had nog meer gedichten bij zich.
Floris van Lint sloot het eerste deel af met een lang werk over een regendruppel en het licht dat erdoorheen breekt. Over hoe er kleuren zichtbaar worden in wat eerst nog wit leek.
Tijd voor pauze.
Na de pauze
Eva opende het tweede deel met werk van Jan Fens. Dat had hij gewoon daar, die avond, geschreven. Mooi dat zulke woorden dan ook meteen gedeeld kunnen worden.
Femke nam ons mee naar een treinraam. Je eigen weerspiegeling, onderweg. Wie zie je daar? Wie mag je zijn? Woorden over vrijheid en jezelf kunnen zijn.
Merit Sinnema kroop in de huid van Vincent van Gogh en bracht de droefheid van de zaaier mee.
Tarja vertelde vanuit haar christelijke perspectief over acceptatie. Over er mogen zijn.
Djimo sprak over het belang van avonden als deze. Een plek waar je jezelf mag uiten. Fijn dat hij dat ook zelf onder woorden bracht.
Bart van der Vinne (de Woordensmid) gaf gevoel een kleur. Welke kleur voel je je eigenlijk? Hij rapte erover en bracht ook een liefdesrap.
Alwin had een kijktip en een oproep: ga Metropolis zien. Hij legde een verband met opkomend nazisme en sprak zich uit tegen fascisme. Leer iets van de geschiedenis.
Naomi deelde woorden over zichzelf willen zijn. Liefde is liefde.
Elly Schuurman bracht een prachtig gedicht over je samen ergens doorheen slaan, wat er ook gebeurt.
En Jurriën maakte met zijn bruggedicht de overgang naar de volgende editie.
Daarmee was de avond afgesloten.
Nou ja.
Patrick had nog iets
De drankjes waren er al. Mensen zaten na te praten.
Maar Patrick, die eerder nog niet durfde, wilde alsnog.
Dat hebben we vaker meegemaakt bij Het Hooge Woord. Ook als de avond officieel afgelopen is, kan er blijkbaar nog iets uit moeten.
Hij deelde zijn werk over vrijheid en gedachten, en had een mooie, liefdevolle dank aan Djimo. Daarna speelde hij een stuk op de piano.
Fijn dat hij het toch deed.
En daarna ging de nazit gewoon weer verder.
Dank jullie wel
Aan iedereen die iets deelde. Aan iedereen die luisterde.
Eva en de jonge makers die deze editie mee voorbereidden: dank jullie wel. Ook Femke en Djimo voor de poster, Merit, Eva en alle anderen voor de prachtige aankleding, Het Podium voor de plek en alle helpende handen voor alles eromheen.
Er waren weer heel verschillende manieren om naar dit meerkleurige thema te kijken. Van een Drentse zin tot een treinraam. Van rap tot een regendruppel. En uiteindelijk nog een piano toegift.
Mooi, zo'n avond!
Volgende editie: SCHADUW
📅 Donderdag 26 november 2026
Wat laat je zien?
Wat blijft liever in de schaduw?
En wat wordt er groter als je er licht op zet?
Tot dan.
Tot Het Hooge Woord.
