Wow vrucht! Voor de seizoensopener op donderdag 24 september kwamen we terug in Het Podium, de plek waar Het Hooge Woord in seizoen 1 begon. Ook dit seizoen mogen we hier weer te gast zijn.
Voor de deur stond ons bekende bord. Binnen had Merit de ruimte tot in de details ingericht met onze vertrouwde lampen, planten en kleden. Iemand had kweeperen meegenomen en over de tafels verdeeld. Zo lag het thema VRUCHT al in de zaal voordat de eerste woorden werd voorgedragen.
Bezoekers begroetten bekenden, bekeken de kweeperen en zochten een plaats rond het podium. Voor de start zat de sfeer er al goed in.
Ruben zorgde namens Het Podium voor het geluid en gaf iedere stem en ieder lied de ruimte. En achter de bar stonden vrijwilligers van Het Podium om mensen van drankjes te voorzien. Dank aan hen en aan Het Podium voor de ontvangst en voor de kans om hier weer avonden te maken.
VRUCHT had wat langer moeten rijpen dan gepland.
En nu was het zover: VRUCHT was rijp.
Voor de pauze
Michiel Dijk, gitarist van Bloom en al eerder te gast bij Het Hooge Woord, verruilde zijn gitaar voor gesproken woord en opende de avond met een gedicht over vrucht.
Ralph Mulder bracht taal en persoonlijke ernst dicht bij elkaar. Hij speelde met vrucht, zuur en perensap en vertelde in een openhartig gedicht over zijn vader.
Stella Lening gaf Vincent van Gogh zelf het woord. Vanuit zijn perspectief schreef ze een gedicht dat mooi aansloot bij de Van Gogh-maand in Hoogeveen.
Christiaan Dekker keek als kunstelaar naar wat het betekent om iets van jezelf te maken en betrok zichzelf daar met humor bij. Zo kwam hij uit bij een verhaal over je eigen held zijn.
Astrid Ottes speelde Anna, de moeder van Vincent van Gogh. Zonder ingestudeerde tekst improviseerde ze de hele monoloog vanuit haar personage. Daardoor kwam Anna dichtbij en werd haar spel emotioneel en meeslepend.
Floris onderzocht in zijn woorden wat het betekent om vrucht te zijn en vruchten te hebben.
Femke en Djimo brachten zang en piano. Het lied was lief en kwetsbaar; de zaal luisterde aandachtig en reageerde warm.
Thyrza Folkers bracht na zang en piano haar eigen gedicht.
Bloom sloot het eerste deel af met wat de band zelf 'kleine liedjes' noemde: lieve, kwetsbare nummers over campings, samenwerken, angst en durf.
Pauze
In de pauze werd er geconnect, werden er drankjes aan de bar besteld en schoven bezoekers bij elkaar aan. Mensen maakten kennis en praatten na over de optredens, even bijkomen van al die indrukken!
Open mic
Fleur gaf de open mic een feestelijke start met een verjaardagsliedje.
Bloom speelde opnieuw en liet ook na de pauze horen hoeveel er in kleine liedjes past. De nummers bleven lief en kwetsbaar, en kwamen dichtbij.
Annika Brug, zelf onderdeel van Bloom, stapte voor even uit de muziek en deelde een gedicht over mandarijnen.
Jan Fens liet met korte, grappige gedichten horen hoeveel humor er in een paar regels past.
Ralph Mulder had nog meer te delen en kwam terug voor een tweede bijdrage.
Christiaan Dekker keerde ook terug en gaf ditmaal een droom woorden.
Bart Pijper koos twee gedichten voor zijn bijdrage aan de open mic.
Bloom sloot af met een kwetsbaar liedje over samen naar huis gaan.
We gaan naar huis.
Maar eerst Jurriën nog.
Jurriën Bodaan maakte van het schijnbare slot een brug. Van VRUCHT naar het thema van de volgende editie: REGENBOOG.
Nazit
Wat een avond weer. Wat een mooie opening van dit seizoen!
Na de laatste woorden bleven mensen nog even hangen. Er werd nagepraat over Bloom, over Van Gogh, een vader, een droom en mandarijnen. De kweeperen lagen nog op tafel en mensen namen ze mee.
Dank aan iedereen die iets deelde of kwam luisteren. En aan Het Podium, waar Het Hooge Woord weer thuis mag komen.
Volgende editie Het Hooge Woord: REGENBOOG
Op donderdag 22 oktober zijn we terug in Het Podium.
Tijdens de Regenboogweek geven we Het Hooge Woord voor één avond een beetje uit handen voor een bijzondere takeover.
Daarover snel meer..
Tot dan.
Tot REGENBOOG.
Tot Het Hooge Woord.
