Trouw.
Aan mensen.
Aan woorden.
Aan een avond die veel te warm was
maar mensen toch bleven.
Wat een seizoensafsluiter.
Ondanks de hitte vonden zo'n 25 woordliefhebbers hun weg naar het Irenehuis. Nieuwe gezichten. Mensen die spontaan binnenkwamen. Mensen die met iemand mee waren. En natuurlijk een heel aantal trouwe bezoekers van Het Hooge Woord.
De ruimte voelde dankzij Merit meteen weer als ons.
Lampen, kleden, plantjes, een kistje, kaarsjes.
Warmte, letterlijk en figuurlijk.
En omdat dit de laatste editie van het seizoen was, hadden mensen lekkers meegenomen. Arno kwam met watermeloen en Tajin-kruiden. Scherp, fris, precies goed. Fleur was jarig geweest en bracht cake en strooiletters mee: instant poetry. En er waren waterijsjes, al hielden die het niet lang vol. Uiteindelijk stonden er vooral stokjes in vocht in theeglazen.
Ook lagen er overal muziekinstrumenten die Fleur had meegenomen.
De sfeer zat er dus al in voordat het eerste woord viel.
Voor de pauze
Fleur opende de avond met een lied en zette daarmee meteen de toon voor TROUW. Zacht, muzikaal, fijn.
Daarna kwam Jurriën, met werk over trouw en verbinding. Precies het soort woorden waardoor een thema begint te landen.
Djimo stapte het podium op en nam Famke mee voor begeleiding. Hij had nog woorden liggen voor VRUCHT, de editie die niet doorging, en die moesten blijkbaar toch gedeeld worden. Daarna volgde nog een gedicht. Gaaf.
Bart bracht met zijn kenmerkende energie en flow gevoelige woorden in rapvorm.
Paula deelde meerdere werken, en elk woord kwam aan. TROUW bleek een sterk thema.
Thyrza verscheen in een prachtige Marilyn Monroe-jurk. Eerst vertelde ze iets tofs, daarna deelde ze tekst uit het podiumstuk van Het Nieuwe Goed waar ze in meespeelde. Soepel. Indringend. Helemaal raak.
Toen kwamen Delia en Serge als Dauwdrift. "Met jou ben ik niet getrouwd", riep Delia al bij het opkomen. Serge zette zijn traporgel en elektronica klaar, en op de klanken van "Daar komt de bruid" gingen ze los met drie woorden uit het publiek. Spontaan, sterk, een muzikaal landschap van woorden en klanken.
Merit sloot het eerste deel af met een lang werk waarin we in het hoofd van Vincent van Gogh kropen. Welbespraakt en meeslepend. Even waren we echt daar.
Pauze
Inmiddels was het binnen flink warm geworden.
Hot words, volle ruimte, weinig koelte.
Dus gingen we naar buiten, waar het net iets beter te doen was. Binnen en buiten werd gepraat, gelachen, gereflecteerd en verbonden. Er werd trouw aan elkaar verklaard, met instrumenten gespeeld.
Na de pauze
Toen iedereen een beetje was afgekoeld, gingen we verder.
Floris opende het tweede deel met woorden over trouw op galactische schaal.
Patrick volgde met een fragment uit een boek dat hij kort daarvoor had gekocht. Heftig genoeg voor een trigger warning vooraf, maar zorgvuldig gekozen en mooi ingebed: hij vertelde ook waarom deze woorden bij hem pasten.
Fleur kwam terug met spontane woorden, geïnspireerd door de prille liefde van een jongen van 13 die haar daar net in de pauze over had verteld. Daarna moedigde ze iedereen aan om aan het einde van de avond vooral iets met de instrumenten te doen.
Paula kwam nog een keer terug, nu met meer beschouwende woorden. Opnieuw sterk. Opnieuw indringend.
Serge vertelde iets tofs over de vingerpiano die hij bij zich had, en speelde er daarna een liedje op.
Julean had de hele avond getwijfeld. Hij was net in een vervelende situatie terechtgekomen, maar had daar ook woorden over geschreven. Dapper als hij is, koos hij ervoor om ze toch te delen. En dat raakte.
Daarna kwamen Delia en Serge nog een keer terug als Dauwdrift. Het was nog niet af. De luchtballon, het niet-getrouwd-zijn, de woorden uit de zaal: alles kreeg nog een staartje.
Delia bleef staan en vertelde hoe ze dit seizoen aan Thyrza's opdrachten had voldaan, en liet zien wat daaruit was ontstaan.
En Jurriën deed wat hij inmiddels trouw elke editie doet: hij deelde een bruggedicht. Van trouw naar... vakantie. Want dit was de laatste avond van het seizoen.
Floris sloot af met de conclusie dat VRUCHT blijkbaar nog even moest rijpen.
Dus het eerste thema van het nieuwe seizoen wordt:
VRUCHT.
Nu rijp.
Nazit
En toen was er nazit.
Mensen bleven drinken, napraten, buiten afkoelen, op Fleurs instrumenten spelen en samen wat jammen. Rustig, gezellig, precies goed.
Tot Thyrza met haar auto de straat in kwam rijden.
De deuren van haar auto gingen open.
De muziek ging aan.
En ineens ontstond er een spontaan straatfeestje. Mensen deden de Macarena. Buren deden hun ramen open en dansten mee vanuit hun appartement. Er was muziek, gelach, warmte, en precies genoeg gekte om het seizoen extra feestelijk af te sluiten.
Trouw aan de avond.
Trouw aan elkaar.
Trouw aan Het Hooge Woord.
Volgende editie Het Hooge Woord: VRUCHT
📅 Donderdag 24 september 2026
📍 Locatie volgt
Wat heeft nog even moeten rijpen?
Wat komt alsnog tot bloei?
Wat draag je mee het nieuwe seizoen in?
Hou onze nieuwsbrief en socials in de gaten.
Tot dan.
Tot vrucht.
Tot Het Hooge Woord.
